Poradnik spawalniczy

Wstęp do spawalnictwa

Spawalnictwo jest dziedziną technologii zajmującej się procesami spajania, czyli łączenia tworzyw konstrukcyjnych i procesami pokrewnymi spajaniu.
Procesy spajania różnią się między sobą stanem skupienia materiałów podstawowych i stopiwa (materiału dodatkowego) w miejscu spajania, charakterem wiązań tworzących połączenie, rodzajem doprowadzonej energii cieplnej i/lub mechanicznej w celu utworzenia złącza.

Klasyfikacja procesów spawalniczych

 

Rys. Klasyfikacja procesów spawalniczych.

 

 

Cechą charakterystyczną spawania jest utworzenie złącza dwóch lub większej liczby części składowych przez miejscowe doprowadzenie do nich energii cieplnej powodującej ich lokalne stopienie, a następnie krystalizację, dzięki czemu powstaje spoina będąca zasadniczą częścią złącza. Materiałami łączonymi (materiałami podstawowymi) są metale i ich stopy o takich samych lub zbliżonych właściwościach fizycznych i chemicznych. Spoinę uzyskuje się ze stopienia i przemieszania metali podstawowych i dodatkowego (spoiwa), lecz możliwe jest powstanie spoiny tylko ze stopionych materiałów podstawowych

Klasyfikacja metod spawalniczych

Rys. Klasyfikacja metod spawalniczych.

 

Metody spawalnicze są oznaczone skrótami oraz numerami.

E – 111 (MMA) Spawanie łukowe ręczne elektrodą otuloną.

MIG – 131 (GMAW) Spawanie łukowe elektrodą topliwą w osłonie gazu obojętnego       

MAG – 135 (GMAW) Spawanie łukowe elektrodą topliwą w osłonie gazu aktywnego

MAG – 136 (FCAW) Spawanie drutem proszkowym w osłonie gazu aktywnego

MAG – 138 (FCAW) Spawanie drutem proszkowym z rdzeniem metalicznym w osłonie gazu aktywnego

TIG – 141 (GTAW) Spawanie elektrodą wolframową w osłonie gazów obojętnych

 

Charakterystyka wybranych metod spawalniczych.

Spawanie metodą GMAW lub potocznie zwaną MIG/MAG - polega na spawaniu za pomocą łuku elektrycznego wytwarzanego pomiędzy elektrodą topliwą a spawanym materiałem. Elektrodą topliwą jest drut podawany w sposób ciągły. Łuk i jeziorko ciekłego metalu są chronione strumieniem gazu osłonowego.
Stosowane są poniższe określenia na proces spawania elektrodą topliwą w osłonie gazów:

MIG - (Metal Inert Gas) - tą nazwą określa się proces spawania wówczas, gdy jako gaz osłonowy używany jest gaz chemicznie obojętny, np. argon, hel.
MAG - (Metal Active Gas) - tą nazwą określa się proces spawania wówczas, gdy jako gaz osłonowy używany jest gaz chemicznie aktywny, np. CO2.
GMAW - (Gas Metal Arc Welding) - skrót używany głównie w USA wspólny dla obu metod: MIG i MAG.
Spawanie migomatem, spawanie półautomatem, spawanie półautomatyczne - to potoczne nazwy procesu spawania zarówno metodą MIG jak i MAG.

Spawanie metodą GMAW

 

Spawanie metodą GTAW lub TIG (Tungsten Inert Gas) polega na wytwarzaniu łuku elektrycznego za pomocą nietopliwej elektrody wolframowej w osłonie gazu obojętnego. Często spotyka się (głównie w USA) oznaczenie GTAW (Gas Tungsten Arc Welding).

Łuk spawalniczy występujący między nietopliwą elektrodą a materiałem spawanym topi powierzchnię materiału. W spawaniu TIG nie jest konieczne stosowanie materiału dodatkowego. Elementy spawane można łączyć przez przetopienie rowka spawalniczego. Jeżeli jednak stosowany jest materiał dodatkowy, jest on wprowadzany do jeziorka w sposób ręczny, a nie za pomocą uchwytu spawalniczego tak jak w metodzie MIG/MAG. Dlatego w spawaniu TIG, uchwyt spawalniczy posiada zupełnie inną konstrukcję niż uchwyt stosowany w metodzie MIG/MAG. Spoiwo zwykle jest dostępne w postaci drutu (pręta) o długości 1m i odpowiednio dobranej średnicy.

Proces spawania TIG odbywa się w otoczeniu gazu ochronnego chemicznie obojętnego, najczęściej argonu lub helu, wypływającego z dyszy uchwytu elektrodowego. Gaz osłonowy chroni spoinę i elektrodę przed utlenieniem, ale nie ma wpływu na proces metalurgiczny.

 

Spawanie elektrodą otuloną - metoda MMA

Spawanie łukowe elektrodą otuloną nazywane jest również metodą MMA (Manual Arc Welding) i jest to najstarsza i najbardziej uniwersalna metoda spawania łukowego.

W metodzie MMA wykorzystywana jest elektroda otulona, która składa się z metalowego rdzenia pokrytego sprasowaną otuliną. Pomiędzy końcem elektrody a spawanym materiałem wytwarzany jest łuk elektryczny. Zajarzenie łuku ma charakter kontaktowy poprzez dotknięcie końca elektrody do materiału spawanego. Elektroda topi się i krople stopionego metalu elektrody przenoszone są poprzez łuk do płynnego jeziorka spawanego metalu tworząc po ostygnięciu spoinę. Spawacz dosuwa elektrodę w miarę jej stapiania do spawanego przedmiotu tak aby utrzymać łuk o stałej długości i jednocześnie przesuwa jej topiący się koniec wzdłuż linii spawania. Topiąca się otulina elektrody wydziela gazy, które chronią płynny metal przed wpływem atmosfery a następnie krzepnie i tworzy na powierzchni jeziorka żużel, który chroni krzepnący metal spoiny przed wpływem otoczenia. Po ułożeniu jednego ściegu żużel należy mechanicznie usunąć.

Podstawowa różnica w stosunku do innych metod spawania polega na tym, że w metodzie MMA elektroda ulega skróceniu. W metodzie TIG oraz MIG/MAG długość elektrody pozostaje przez cały czas niezmieniona i odległość pomiędzy uchwytem a elementem spawanym jest przez cały czas stała. W metodzie MMA, aby utrzymać stałą odległość pomiędzy elektrodą a jeziorkiem spawalniczym, uchwyt elektrody musi być przez cały czas przesuwany w kierunku spawanego elementu co powoduje, że umiejętności spawacza odgrywają szczególną rolę.

 

 

 

Znajdź produkt

Dobierz odpowiednik

METALWELD-FIPROM POLSKA
spółka z o.o.

ul. Mikołajczyka 57
41-200 Sosnowiec

+48 (32) 297 75 50 - 51

+48 (32) 297 75 88

grupa

grupa